Yargıtay, yaptığı yeni karar ile iş sözleşmelerinde imza ve kaşe kurallarında esneklik sağlayan önemli bir içtihadı ortaya koydu. Mahkeme, iş sözleşmesinin tüm sayfalarında imza bulunmasının şart olmadığını ve işin bağlayıcılığının sadece son sayfanın imzalanmasıyla sağlanabileceğine hükmetti. Bu karar, iş hukuku alanında sözleşmelerin imzalanması ve geçerliliği konusunda yeni bir anlayış getirmiştir.
Bir örnek olayda, bir usta maaşının yanı sıra fabrikadaki bir bölümün satışını içeren sözleşmeye imza attı. Ancak karşı taraf, satış işleminin geçersiz olduğunu iddia ederek mahkemeye başvurdu. Şirket, sözleşmenin bütün sayfalarında yetkililerin imzalarının olmadığı ve bu nedenle sözleşmenin hükümsüz olduğunu ileri sürdü. Mahkeme ise, sözleşmenin sadece son sayfasında imza ve kaşe bulunduğu gerekçesiyle satışın iptal edilmesine karar verdi. Bu karar tarafların itirazlarıyla bölge mahkemesine geldi, ancak bölge mahkemesi de ilk kararını onadı.
Sonrasında, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, önemli bir yorum yaparak, iş sözleşmelerinde imza ve kaşenin tutarlı olması gerekliliğine ilişkin uygulamaya yeni bir yön verdi. Daire, sözleşmenin tüm sayfalarında imzanın bulunmamasının, eğer son sayfa imzalanmış ve sayıların birbirine uygun olduğu anlaşılırsa, sözleşmenin geçerliliğine engel olmadığını vurguladı. Bu karar, özellikle sözleşme bütünlüğü ve imza düzeni konusunda hukuki güvenliği artırmakla birlikte, tarafların haklarını daha etkin koruma altına almaktadır. Bu emsal karar, işveren ve çalışanlar arasındaki sözleşmelerde imza ve resmi belge kullanımı konusunda yeni bir standart belirlemiş ve uygulamada büyük bir değişim yaratmıştır.
